verslag 20 van Alphen
Vandaag de laatste uitdaging voor Rotterdam. de 20 van Alphen.
Ik heb met mezelf de afspraak, gezien de lage temperatuur om niet te hard te starten om inspanningsastma te voorkomen.
Zoals gewoonlijk met voldoende medicatie ga ik ruim van te voren richting startvak voor de warming up.
Voordeel van de 20 van Alphen is, dat er maar een kleine groep wedstrijdatleten is.
Zonder veel moeite start je dan ook direct achter de toppers.
Nijmegen is goed vertegenwoordigd met Arthur Schramade en Jay Sauer in de top.
Vandaag de eerste loop die weer gestart wordt in een korte broek.
5 minuten voor de start, hup, de kleren over het hek naar mijn altijd trouwe supporters Brigitte en Illian.
Haha, daar wordt ik aangesproken door een vriendelijke politieman
( Frank) waarmee Ronald het parcours van de 20 van Alphen heeft nagemeten.
Frank vraagt wat mijn plannen voor vandaag zijn. Ik vertel dat ik gemiddeld 3 min 43 wil gaan lopen. Hij wil graag een eindtijd van rond de 1:18:00 lopen.
Dan klinkt het startschot. Ik kom in een groepje samen met Frank te lopen. Maar na een kleine kilometer ontstaat er een gat tussen het groepje en mij.
Wat overblijft is een hijgende stampende loper naast en achter me.
De komende kilometers vergroot het gat zich tot 200 meter met het groepje.
Ik vraag me af, als dit 1:18:00 voor de snelle man met de pet (Frank) moet worden dan klopt er iets niet.
Na 5 km loop ik op een gem. van 3 min 43. Rekening houdend met een klein verval van Garmin komt de doelstelling van 1:14:00 (was er dan een doelstelling?) in de gevarenzone.
Wetende dat het er niet makkelijker op zal worden gezien de toch wel harde wind.
Ik voel dat het tempo voldoende is, meer is vragen om problemen.
De afstand tussen het groepje met Frank en mij blijft een kleine 200 meter. Met tussendoor een persoonlijke aanmoediging van Miranda gaan we zo Alphen uit richting het open stuk langs het water.
Even daarvoor ben ik gelukkig van de stampende en hijgende loper af.
Ai, wat zal dat gaan brengen.
Vorig jaar nog wind mee, nu vol wind tegen op de heenweg.
Dat houdt voor de terugweg het tegenovergestelde in. Haha, hier komt het sterke punt van D.runner naar voren. Het gat met het groepje wordt langzaam kleiner.
10 km punt 37 min 29. Ik houd het tempo vast en weet een paar slokken drinken naar binnen te krijgen van een aangereikte beker.
Ook mijn eerste gelletje naar binnen gewerkt.
Pats, bij het 11km punt weet ik aan te sluiten bij het groepje. Nadat de lus is gemaakt, voer ik het temp op. Met het zonnetje vol in het gezicht is het nog warm ook.
Het kopwerk wordt met een van de lopers gedeeld. Als we het water verlaten en Alphen inlopen, blijkt het groepje mij niet meer te kunnen volgen.
Proberen het tempo vast te houden en het groepje voor te blijven.
De laatste 7 km. Ik voel, dat de longen het zwaar hebben. Het gaat er nu om het tempo vast te houden.
Ik hoor mijn naam, daar staat Miranda weer. En even later een gil aan de andere kant, het is Pascal die aan zijn laatste 3 km bezig is.
Na het keerpunt rond de laatste 3 km loopt daar verrek Ronald aan de andere kant.
Vorig jaar kwamen wij elkaar op exact hetzelfde punt ook tegen.
In de laatste 2 kilometer krijg ik gezelschap van weer een hijgende loper achter me.
In de laatste 1000 meter maakt deze zich bekend. Het is een jonge meid zonder rugnummer (geen wedstrijdatlete). D.runner gooit er alles uit.
Tot de laatste 300 meter gaan we zij aan zij. Allebei gaan we ervoor. D.runner zal D.runner niet zijn als hij nog een loper klopt en de dame achter zich laat. De laatste meters zet ik alles op alles, want ik zie de finish klok naar 1:15:00 tikken.
Als ik de finish passer geeft de klok een tijd aan van 1:15:01. Na de finish roept Pascal 1:15, die een mooie tijd heeft staan van rond de 1:11.
Bij de afterparty van Ronald blijkt dat mijn netto tijd bij de uitslagen 1:15:06 is. Ach, waar gaat het om, 5 sec, maar het zijn er nog 5 te veel. Een mailtje naar de organisatie volgt :-) Even later blijkt, dat ik in mijn categorie eerste ben geworden (vorig jaar 5de ).
Benieuwd wat dat op zal leveren.
Miranda, Ronald, Alphen, bedankt voor jullie gastvrijheid.
Het was weer een waar genoegen met de vele bekende gezichten.
Door drukte i.v.m met het werk zal het lezen van jullie logs nog even op zich wachten.































































