DutchRunner.nl

Wordt dit de nieuwe looptrend ?

Over de beurzen kan ik kort zijn, kijken, kijken en (bijna) niet kopen.
Gelukkig is er ook nog beter nieuws.

 

D.runner heeft een nieuwe computer, een asus laptop voorzien van de allernieuwste snufjes.
Als alles is overgezet kan er voortaan vanaf de luie bank worden geblogd en feeds worden gelezen. 

 

Na 2 maanden heb ik vandaag de Maartenskliniek bezocht voor een echo van de knie.
De radiologe was zeer tevreden over hoe het er uitzag. Dat soort berichten horen we graag. Toch ben ik er zelf nog sceptisch over.
Voel af en toe tijdens het lopen nog iets en tijdens de knie buigen.

 

Over de asics trabuco trail schoen die ik had aangeschaft voor komende winter, deze schoen krijgt het predicaat ruim onvoldoende.
De reden is dat zij de afgelopen weken diverse keren een flinke plensbui op zich hebben gehad en ik daarbij binnen de kortste keren drijfnatte voeten had.
Van een schoen met Goretex mag ik verwachten geen natte voeten te krijgen.
En als de schoen vol loopt dan loopt hij ook vol. Man, man, het leek afgelopen weken wel of ik met mijn voeten in een zak water liep.
En zo snel als het erin liep, liep het er helaas niet uit.

 

Het moet niet gekker worden.
Loop ik vrijdag ochtend in het bos van Heumensoord in de buurt van het zweefvliegveld in de laatste fase van de training kom ik recht voor me een man van rond de 70/75 jaar tegen, poedel naakt. Tja, echt in vol ornaat. Ik knipper 2 keer met mijn ogen, maar er komen geen andere beelden op m´n netvlies.
Hij is er zelfs een van ons, zonder hardloopschoen loopt hij in een mooi tempo voorbij.
Van verbazing loop ik maar de andere kant op.
 

 

Veluwezoom Posbank training

Iets wat al langer op de planning stond, een training op de posbank (veluwezoom) bij Rheden. Voor een loopje van 2 uur moet een halfuurtje rijden geen probleem zijn. Zo geschiet het dat Illian en Brigitte gaan wandelen en pa vanaf de parkeerplaats het bos in schiet.
Volledig onbekend loop ik al vrij snel op een ruiterpad. Als dat zo 2 uur gaat, wordt het een pittig, ontspannen loopje in Z1 D.runner. Na een km of 3 de weg over, is dit een pad ja/nee, helaas nee. Gelukkig is er geen boswachter in de buurt te bekennen. Er is geen kip te bekennen over de weidse heidevlakten, die behoorlijk in bloei is. Na een paar kilometer zie ik op hoge poten een wild-spot huisje, bedenk me dat ik een mooi doelwit voor een jager zou kunnen zijn. Gelukkig valt er maar weinig aan me te kluiven. Achter het huisje ligt een onverharde weg en ik ben voor korte duur even terug onder de mensen. Bij de start bij het parkeerterrein en het restaurant was het erg druk met fietsers, wandelaars en motorrijders, maar daar is midden op de Veluwe niets van te merken. Ik voel me erg klein in het hele grote bos. Je kunt beter zeggen hoe kleiner ik ben des te meer ik in m'n nopjes ben. Ondertussen is na 45 min merkbaar dat ik dit bos niet klein zal krijgen andersom lukt dit aardig. Met regelmaat duik ik van de wandel-, mountainbike- of ruiterpaden af naar de iets kleinere paden die dan zo goed als dood lopen. Resultaat een reiger en hert die beiden bruut uit hun middagdutje worden gehaald. Na 60 min kom ik bij een grote schapenweide en zal nu toch garmin moeten raadplegen waar ik in g...naam uithang. Via de al gelopen gps gegevens op het scherm weet ik waar ik vandaan kom en moet het toch geen probleem zijn om weer de ingang van de Posbank te vinden, toch? Als ik een eenzame wandelaar vraag of hij bekend is en weet of ik via de weide de goede kant op loop, is het antwoord: "Dat is een heel eind naar het zuiden, maar meer weet ik niet". Vanaf daar laat garmin enkele steekjes vallen, de Veluwe heeft ook hem in z'n grip. De bpm zakt naar een waarde van rond de 65 en ook heeft hij tot overmaat van ramp geen gps meer. Is tegelijkertijd een training verwerken en de route via gps op het scherm aangeven iets teveel gevraagd. Dan maar meer in de buurt van begaanbare wegen lopen en op de ouderwetse manier via paddenstoelen proberen op de goede bestemming komen. Gelukkig ligt vaak naast de fietspaden ook een mountainbike pad en hoef ik me geen zorgen te maken uitgerust op de eindbestemming te komen. Nog een kleine 4 km van het einddoel verwijderd als de 120 minuten erop zitten, die in een gemiddelde ging van 4:57 min/km afstand 24 km. Bpm en gem snelheid van de eerste 60 min 145 en 5:05 min/km aan de hoge kant bij dit tempo bij een gematigd stijgingspercentage. Het zal waarschijnlijk gelegen hebben aan het vele, mulle zand. Totaal met w-up en c-down ruim 28 km. Dit soort weerstands trainingen zou ik vaker moeten doen. Niet dat ik niet zwaar genoeg kan trainen bij ons maar kilometer lange paden met mul zand zijn hier niet te vinden.

De blauwe lijn, de gps gegevens van de eerste 60 min de oranje de globaal gelopen terugweg. 

De reden van het verschuiven van de training van zondag naar zaterdag is dat ik de aankomende 2 weken weer twee beurzen heb.

21,1 km bergopwaarts naar de Stelviopas

Zondag 4 september 2011 vindt voor de tweede keer een halve marathon plaats die alleen bergopwaarts gaat. De looproute gaat vanaf het Italiaanse Bormio naar de Stelviopas en bevat 34 haarspeldbochten.

(Bron: Stelvio halve marathon)

De Passo dello Stelvio is een bergpas in de Italiaanse Alpen, die vooral bekend is vanwege wieleretappes in de Ronde van Italië. De Stelviopas is de op één na hoogste verharde bergpas in de Alpen. De organisatie van de halve marathon ligt bij Run2Day, Snow Leopard Adventures en de gemeente Bormio. De opbrengsten van de Stelvioloop gaan naar de stichting Right To Play, die sinds 2001 eigen projecten uitvoert in Afrika, Azië, Zuid-Amerika en het Midden Oosten.
De pas ligt in het noorden van Italie op een hoogte van 2758 m en vlakbij bij de grens met het zuidoosten van Zwitserland. De route vanaf Bormio (1225 m) telt maar liefst 34 haarspeldbochten, vele smalle tunnels en er wordt dus 1533 m geklommen. De pas ligt in het hart van het Nationaal Park Stelvio, één van de oudste (1936) en grootste nationale parken van Europa.
In de buurt van de Stelviopas zijn vele webcams opgesteld, zodat men ook thuis de lopers live kan waarnemen.
De webcams zijn te vinden op de sites:
http://webcam.popso.it/stelvio.php
www.passoselvio.net
http://www.webcam.valtline.it/stelviog.htm

Zie voor verdere informatie de sites www.stelviomarathon.nl en www.passostelvio.nl

Eerder dan gepland aan de trails

Het normale patroon zit er helaas weer behoorlijk in. Het enigste verschil is dat Illian nog vakantie heeft.
Daardoor zit er alleen nog wat afwisseling in de tijden die ik loop, niet de dagen.
Vrijdag werd het een geslaagde training na een fikse regenbui in de avond.
In de ochtend na een korte nachtrust (te lang achter pc) belde Brigitte vanaf haar werk dat er iets mis was met de sloten van de auto. Ze gingen niet dicht maar nog erger uiteindelijk niet meer open.
Na het nodige gereedschap(torx stiften + ratel) te hebben gekocht, kon ik in de middag beginnen aan de klus.
Na een paar uur sleutelen is het hele binnenwerk van de rechter deur eruit, want daar blijkt het euvel zich te bevinden.
Inderdaad zie ik dat er aan het slot iets is afgebroken en vind ook een stukje plastic.
Zaterdag ochtend in Zeeland (Brabant) naar de garage die veel sloop Saabs (Spyker :-)) heeft staan. Hoe heeft ze dat voor elkaar gekregen, vraagt men zich af. Tja, als we dat wisten. Voor 2 tientjes krijg ik een heel nieuw slot met handvat. Het om- en inbouwen kan beginnen. Wat volgens de garage geen pretje is.
Via Zeeland rijden we naar Horst in Limburg waar het loopcentrum.nl zich bevind.
Rede van het bezoek is 2 paar nieuwe hardloopschoenen.
In het gesprek met Chris Beurskens geef ik aan geen schoenen meer te willen hebben met een gat in de zool zoals de oude Mizuno. Hij onderstreept direct het probleem van de inspire.
Hij maakt uit het verhaal op, dat ik door de dennenappels en de ijsvorming onder de schoen veel in het bos en ook in winterse omstandigheden train. Klopt helemaal.
Zijn optie is om e.v.t naast een paar gewone een paar trail schoenen te nemen. Iets wat ik eigenlijk pas later dit jaar van plan was.
Uiteindelijk ben ik voor de trail schoenen geslaagd in de Asics trabuco 12 GTX.
Het was even wennen, maar na een paar rondjes lopen in de winkel voelde het al snel steeds vertrouwder aan.
Laat de winter maar komen, het is een Gore-tex schoen wat als voordeel heeft dat ik niet snel meer met natte voeten zal lopen. Iets wat het afgelopen najaar en winter veelvuldig gebeurde. Nadeel van Gore-tex is dat het minder goed vocht doorlatend is.
De trabuco zal niet speciaal voor de aankomende winter worden gebruikt maar gaat gewoon meedraaien tijdens de trainingen.
Deze week heb ik veel rustige trainingen op het schema. Een mooi moment om de trabuco's te laten wennen in zijn nieuwe omgeving.
Als 2e schoen is gekozen voor de New Balance MR760ST damesschoen.
Deze schoen heeft zijn kwaliteiten gisteren al bewezen tijdens een rondje van 20 km.
Buiten deze 2 paar schoenen staan er nog een paar snelle Nike lunars en Asics ds trainers op de plank.

 

Het om- en inbouwen van het slot vergde zaterdag middag zoveel tijd als een gemiddelde training. Dat viel dus achteraf reuze mee.

Een lang verhaal

Met Ruim 140 km op de garmin zit de vakantie in Kroatië er weer op.

Een vakantie zonder lopen zou voor mij ondenkbaar zijn. Ik zie het als een mooie verkenning.

Vaak weet ik na een rondje waar de bakker, supermarkt, bushalte of een mooi strandje ligt.

Afgelopen donderdag zijn we na 17 dagen rondtrekken weer heelhuids teruggekomen.

Ondertussen zijn we al weer begonnen met werken.

Terugblik:

 

Split:

Met ruim 2 uur vertraging arriveren we dinsdag avond (20-07) laat op Split airport.

We nemen de bus naar het centrum (haven).

De eigenaar van het appartement was zo vriendelijk om ons vanuit de haven door de smalle, donkere straatjes van Split te loodsen.

Tegen 0:30 uur zijn we op onze bestemming.

Split, een grote plaats aan de Adriatische zee met als toeristische trekpleister de oude binnenstad.

In de ochtend heb ik mijn eerste verkenningsrondje gemaakt, 13 km in een rustig tempo. 

Er schijnt een trail/mountainbike pad te liggen op het schiereiland, maar kan het pad niet vinden.

Geen hond kan me vertellen waar de ingang ligt. Ik loop iedere keer dood op een pad voor een huis.

Totdat ik op een gegeven moment toch iets vind wat ooit een pad moet zijn geweest. Al snel stijg ik boven Split uit en is er een mooi zicht over het centrum en de haven.

Vergezeld van een mooi uitzicht en krekel geluiden moet ik toch echt terug richting appartement. Uh, maar waar lag deze nou precies?

Daar sta je dan te dwalen in een wir war van straatjes, de gps van garmin biedt uitkomst.

Na 2 overnachtingen vertrekken we richting de eilanden.

 

Hvar:

Na aankomst in de haven van Starigrad vinden we al snel een mooi appartement in Hvar (stad).

Het is er in de avond goed vertoeven aan de kade, met veel cafés en restaurantjes.

Voor liefhebbers van bootjes zal het kwijl uit de mond lopen, Saint Tropez is er niets bij.

Ook hier wordt de eerste ochtend verkend door een rondje lopen.

Het achterland ziet er behoorlijk heuvelachtig uit. Reden genoeg om de boulevard als trainingslocatie te gebruiken.

Na 15 min blijkt dat ik niet de enigste ben die dat doet.

De een in blote borst, de ander met een hoop flesjes in de belt. Niet vreemd met een temperatuurtje van een kleine 30 graden in de ochtend.

Na een paar keer heen en weer gerend te hebben, eindigt de training met een korte, pittige klim aan het einde van de kustweg bij een klein strandje.

De dag staat in het teken van een wandeling van Hvar naar Starigrad.

Het duurt even voordat we het begin van het pad vinden. Pad is een groot woord, wildernis spreekt meer tot de verbeelding.

Brigitte zit binnen de kortste keer onder de schrammen. Het is duidelijk, dit is het stippellijn paadje op de kaart.

Na 30 min lopen we op een behoorlijke hoogte tussen de olijfboomgaarden. Dat is betere koek.

Af en toe zijn er mooie vergezichten op de andere eilanden.

Halverwege de wandeling bij een bord blijkt dat het einddoel niet haalbaar is, te ver en te warm.

Na een paar km bereiken we midden in de bergen het gehucht Brusje. Geen restaurants, geen winkels, geen bus. 

Om het kort te houden, ik heb het voor elkaar gekregen dat iemand ons tegen betaling naar de bewoonde wereld (Starigrad) wilde brengen. Ruim 15 km verderop.

Na 2 overnachtingen vertrekken we naar het eiland Korcula.

 

 
 

 
 

Korcula:

Ooit door National Geographic geprezen om zijn schoonheid.

De aankomst met de boot is prachtig, een klein plaatjes met een oud vestigingsstadje.

Na aankomst eerst een overnachting gezocht om daarna op zoek te gaan naar drie mountainbikes. 2 daarvan was geen probleem.

Maar een geschikte kindermaat is nergens te vinden.

Als ik de volgende dag tijden de cooling-down door het kleine centrum loop, loop ik in een keer tegen een verhuurder aan waar we nog niet zijn geweest.

Buiten staat een kinder mountainbike in de juiste maat. Ik hoef me geen zorgen te maken, men zal hem voor mij reserveren.

Twee uur later zitten we met z'n drieën op de fiets. De zwemspullen gaan mee. Zo kunnen we aan de andere kant van het eiland nog even een duik nemen in het azuurblauwe water.

Volgende dag met de boot naar Dubrovnik.

     

 

 

 

Dubrovnik:

In het oude stadsdeel met uitzicht op de haven vinden we een appartement.

's Ochtends een mooie route gevonden voor de training langs de kust. Later in de ochtend het oude centrum in. 

Zo onaantrekkelijk het oude stadsdeel is, zo aantrekkelijk is het oude centrum.

Helaas is het niet ongeschonden uit de laatste oorlog gekomen. Jammer van zo'n mooi stukje historie.

Dat het een trekpleister is, blijkt uit de drukte, zowel overdag als in de avond.

Met Illian ga ik net voor zonsondergang met de kabelbaan, die vanwege de oorlog  pas weer 15 dagen open is, de berg op boven het oude centrum.

Boven zien we foto's van de oude lift installatie die volledig was kapot geschoten. Ik sta even perplex als je je realiseert dat dit ruim 5 jaar geleden is gebeurd.

De volgende dag een lange busrit naar Makarska.

 

   

   

    

Makarska:

In de vorige log schreef ik dat we naar de top zouden wandelen. Gezien de lengte en de warmte hebben we hier van af moeten zien.

Het leek ons ook niet veilig dat ik alleen zou gaan voor een tocht  rond de 15 uur naar een hoogte van rond de 17 honderdmeter.

De atletiekbaan (zie vorige log) heb ik samen met Illian bezocht. Ik was niet de enigste die zich met een geweldig uitzicht het zweet uit ze 'n lijf liep.

Makarska is een mooie plaats met een keerzijde. Onze monden vielen open als we in de middag aan het strand in een kopie van Lloret de Mar belanden. 

Gelukkig komen we er achter dat bij het oude centrum voldoende rots strandjes zijn.

De volgende dag staat er een lange dag bussen op het programma. Van Makarska via Zadar naar Plitvice-Jezera in het binnenland.

 

 

Plitvice-Jezera:

Reden van bezoek zijn de wereldberoemde meren van Plitvice. In de stromende regen bereiken we Plitvice-Jezera.

Daar sta je dan met een enkele backpakker om je heen verlaten bij een bushalte aan de rand van het park.

2 km van het ski dorp Plitvice-Jezera waar de meeste betaalbare overnachtingen zijn te vinden.

Liften kennen ze niet in Kroatië oftewel men stopt er niet voor, tenzij D.Runner gewoon als wild midden op de weg gaat staan.

Even later zitten we droog in een kamer van een ons inziens Oostenrijkse chalet.

De volgende ochtend loop ik in stromende regen mijn training.

In het park regent het nog tot in de middag. Voordeel van de regen is dat vele toeristen afzien van bezoek.

Nadeel van de regen is dat mooie vergezichten weg blijven. Na 2 overnachtingen naar Zadar.

 

 

Zadar:

Vanuit Zadar bezoeken we het Paklenica Nationale park dat beroemd is bij vele bergbeklimmers.

De plaats Zadar is leuk voor als je een paar uurtjes over hebt, maar wij vonden het de minst interessante plaats die wij hebben aangedaan tijdens de vakantie.

Dit geldt ook voor de training die ik liep over een kopie van het Botlek gebied.

Van Zadar gaan we naar Trogir.

 

 

 

Trogir:

Hier zullen we de laatste 2 nachten verblijven voordat we na 17 dagen weer via Split zullen terug reizen naar Nederland.

Weer zo'n prachtige oude stad die onder toezicht staat van de Unesco. Dit geldt ook voor de meeste parken en plaatsen hierboven.

Rondom Trogir is het de hele dag een drukte van jewelste van toeristen.

In de middag nemen we de taxi boot naar een ander deel van het schiereiland. Hier kan Illian voor het laatst een duik nemen.

Tja en dan breekt toch helaas de laatste dag aan.

Ik pak in de ochtend de laatste kans om de loop schoenen aan te trekken.

Ik loop langs de drukke weg naar Split (10 km) richting het vliegveld.

Bedenk me na 15 min dat dit waanzin is. Loop terug over de brug naar het schiereiland waar het een stuk rustiger lopen is langs de kust.

Bij het volgende dorp neem ik de weg omhoog. Wat is het zwaar, maar al genietend realiseer ik me dat we over een uurtje of 5-6 op de luchthaven zijn.

Boven krijg ik een cadeautje. Ik sta zo ongeveer op het hoogste punt van het eiland.

Rond om me heen zie ik alleen eilandjes en de zee. Na wat heen en weer geslinger en nog wat pittig heuvelwerk bereik ik het appartement.

Later de tijd gedood in het oude centrum.

 

 
 

 

 

 

 

Goed voorbereid is het halve werk.

Gisteren voor het eerst weer een training van 2 uur op het schema.

Voor een marathon aan het trainen D.runner? Nee hoor, dat duurt nog even.

Je zou het bijna zeggen als je het nieuwe schema ziet. Goed voorbereid is het halve werk.

 

Dit keer met een aangenaam temperatuurtje de W-up in (12,8 gr).

Met de camelback om gaat het van Heumensoord, Groesbeek tot aan bijna de Duitse grens.

Om niet in herhaling te vallen gaat de terugweg over net wat andere paden.

Merendeel is onverhard terrein en laat ik de diepste kuilen links liggen.

Zonder zwaar trail werk komen we dan toch nog op kleine 750 hoogtemeters.

Het is een lekker ontspannen loopje met om de 14 min 1 min versnellen.

Nu heb ik geen moeite met lopen met 30-35 graden maar dit is toch wel even een stuk beter te harden met een gemiddelde van 16,7 graden.  

Zonder w-up en C-down 26,5 km op de klok met een gemiddeld tempo 4:33 en bpm van 142. Daar kunnen we tevreden over zijn.

 

Vandaag (maandag) geen training maar wel langzaam beginnen met het pakken van de rugzakken.

Morgen vertrekken we naar Kroatië. In de avond zullen we landen in Split.

Vanuit Split gaan we via een aantal eilanden richting Dubrovnik om vervolgens via diverse plaatsen in het binnenland weer Split te bereiken.

Onderstaand een foto van de atletiekbaan in Makarska. Eens kijken of we daar een rondje kunnen lopen.

Rede van bezoek aan de plaats is de berg op de achtergrond.

Vanaf de top heb je een mooi uitzicht over de eilanden en bij helder weer tot Italië.

Om van het uitzicht te kunnen gaan genieten zal er eerst 1700m mogen worden bedwongen.

 

 

 

Weer gooit roet in wedstrijd

Door de verwachte storm gisteren ging het loopfestijn in Voorthuizen niet door.

Dat de organisatie een verstandige keuze had genomen, bleek later op de avond.

Ik heb nog naar een alternatieve wedstrijd gezocht, maar de meeste waren recreanten loopjes of te ver van huis.

Buienradar voorspelde pas later in de avond een hoop onheil.

Voor mij een makkelijke keuze om dan maar hier in het bos een training te doen.

Maar welke? Dan maar dezelfde als de week ervoor, leuk om dan een vergelijking te maken.

Ik moet toegeven dat ik ook niet echt veel van Voorthuizen had verwacht.

Trainen in de warmte gaat me redelijk goed af, maar tot het gaatje gaan tijdens een wedstrijd is heel wat anders met ruim 30 graden.

De volgende wedstrijd (10 km) zal in Ermelo zijn, de Heideloop op zaterdag 4 september.

Deze wordt georganiseerd door Loopgroep2000

 

De 2 trainingen (3x 15 min Z1 10 min Z2-3) gaven niet echt een een bijzonder verschil weer.

De onheil bestond bij ons uit: stroom uitval van 19:00 uur tot 1 uur in de nacht.

Ontmoeting met Kiplagat

Even voor half acht loop ik vanmorgen de deur uit. Pff, dat wil niet echt, heb meer zin om terug in bed te duiken.

Het valt me tegen hoe weinig het eigenlijk is afgekoeld afgelopen nacht.

Ik loop net het bos in, staat er bij het bankje een Keniaan? te rekken. Als ik stop, geeft hij direct een hand.

Het is Benjamin Kiplagat een snelle Oegandees (zie link tijden), specialist op de steeplechase die tijdelijk bij Global Athletics verblijft.

Hij heeft aanstaande woensdag een wedstrijd in Frankrijk.

Ik sta er altijd versteld van hoe open deze top atleten zijn en ook hoe de wederzijdse interesse is.

Na nogmaals een handje gegeven, gaat de rest van de w-up een stuk makkelijker .

 

Training: 30 min Z1 10 x 30 sec  versnellen met 1,30 dribbel en als afsluiting 45 min in Z2.

 

Het wordt als gewoonlijk een stuk door het bos van Heumensoord, Malden, Molenhoek.

Om niet te vroeg Heumensoord te bereiken, maak ik nog een extra lus naar Groesbeek.

Na een paar jaar weet je lengte, tempo en tijd goed in te schatten en weet ik zo dat er nogmaals een extra rondje kan worden gemaakt.

Een groot stuk van Heumensoord wordt momenteel omgetoverd tot militair terrein (overnachting militairen) voor de Nijmeegse vierdaagse.

Om die reden loop ik de laatste 20 min over de weg met een klimmetje richting hotel Sionshof.

Na 1 uur en 35 minuten (21,32 km gem 4:27 min/km gem bpm 150) zijn we een kilometertje van huis, de c-down brengt me tot aan de voordeur. 

 

Maandag een rustdag, dinsdag middag een loopje en dan woensdag avond waarschijnlijk een hele pittige kluif in Voorthuizen.

De weersverwachting voor woensdag liegt er niet om.

Nu heb ik laatst in Alblasserdam al een voorproefje gehad en heb ik de nodige trainingen achter de rug onder dezelfde omstandigheden.

Verschil is ook dat ik de laatste 2 weken niet meer tot het uiterste ben gegaan, stond ook niet in het schema  op een enkele versnelling na.

D.runner is er klaar voor om woensdag avond 10 km te rennen. Of het nieuwe aerodynamische club tenue zal helpen, weten we pas later.

Niets lekkerder dan na een training onder de buiten douche.

 

Weten waarvoor je traint

Met nog een wedstrijd te gaan aanstaande woensdag komt de vakantie steeds dichter bij.

Dit jaar gaan we backpacken in Kroatië, de training zal veelal vroeg in de ochtend zijn.

 

De planning voor de komen de maanden ziet er  tot de 7^^loop zo uit.

En om tijdens bovenstaande wedstrijden goed beslagen ten ijs te komen zal er moeten worden getraind. 

Zoals gistermiddag toen ik de deur uit ging en me iets werd toegeroepen vanuit een geparkeerde auto.

Het bekende verhaal van mensen die met ongeloof aanzien dat je met deze temperaturen een rondje gaat maken.

Voor mijn gevoel heb ik er niet direct  last van. De training 60 min in Z2 met 10 versnelling.

Tijdens de training is er toch een merkbaar verschil met woensdag avond.

Loop de Z2 met een gem van 13 km/h met een graadje of 34,5.

Bpm ligt een kleine 10 slagen hoger dan woensdag rond hetzelfde tempo.

Na 10 versnellingen gutst het zweet voldaan van top tot teen van m'n lijf.

Eindelijk het moment suprême

Afgelopen vrijdag toen bijna heel Nederland voor de buis zat, reden wij richting Scharendijke (Zeeland).

Wat de weersomstandigheden ook zijn, gelopen zal er worden.

En zo werkte ik eind van de ochtend met een klein zonnetje (32 gr) eerst mijn training af 3 x 15 min Z1 + 5 min in Z 2-3.

 

De camping waar we zaten, behoort tot het hotel waar ik ook wel eens verblijf voor het werk, op 3 km van Renesse.

Vrijdag realiseerde wij ons pas dat de tour zowat door ons tentje zou gaan.

De camping ligt op 200 meter van de N57 net voorbij de Brouwersdam.

Was het bij vertrek uit Nijmegen nog 37 graden, aan de kust 26 graden.

 

Vrijdag avond lekker relaxt doorgebracht aan het strand. 

Zaterdag werden de plaatsen Renesse en Zierikzee bezocht met in de avond de Delta werken.

Zondag ochtend time to run. Als de rest nog in diepe slaap is, ben ik vertrokken.

Met een mooie ochtend zon en een verfrissend windje ben ik tegen 6:45 de camping af.

Via het centrum van Scharendijke zetten we 45 min Z1 in gang richting Den Osse, Brouwershaven.

Bijna in Nieuwerkerke aangekomen geeft garmin piep voor 15 min Z 2-3

In Looperskapelle, wat een toepasselijke naam, gaan de laatste 30 min in Z1 richting camping.

Om de tijd vol te maken, maak ik nog een extra lusje van Scharendijke naar Elkerzee, totaal met w-up en c-down 23 km.

 

Zondag middag maken wij alle drie voor het eerst het hele media spektakel mee wat de tour de France heet.

De N57 zag blauw van de mensen. En dan die reclame karavaan, het is vechten om een stuk prullaria te bemachtigen voor Illian.

Het zit nou eenmaal in het beestje om er voor te gaan, ik was trouwens niet de enigste langs de route.

Uiteindelijk komt dan na heel lang wachten het moment suprême waar duizenden op zitten te wachten.

Het werd ons niet door alle renners in dank afgenomen dat we rijen dik stonden.

Wie o wie is deze rijder van de Saxo groep die niet alleen mij een flinke tik verkocht tijdens het schieten van de foto´s.

Daarna met zo vele duizenden aan de N57 nu met z'n allen richting strand.

Voor ons betekende dat iets eten en drinken en langzaam weer richting huis.

De kleinste, de groenste Marathon

Onderstaande tekst en afbeelding zijn eigendom en afkomstig van de site Robveer.com

De kleinste, de groenste!

Startplaats: Chaugey, 21290 Cote d'Or (Frankrijk)

Afstand: 42km 195m.
Hoogste punt: 465m
Laagste punt: 310m
Hoogtemeters: 710m

Profiel:

De Kleinste:
Chaugey is één van de kleinste zelfstandige dorpen in Frankrijk en telt op dit moment niet meer dan 12 permanente inwoners. Bij deze marathon zult u vergeefs naar startvakken of dranghekken zoeken. Er zijn geen verkeersregelaars en evenmin gezellige bandjes langs het parkoers. Misschien gunt een enkele herkauwende koe u onderweg een meewarige blik. De marathon van Chaugey kent slechts één deelnemer. En dat bent u!

De Groenste:
U loopt over verharde en deels onverharde wegen in het heuvelachtig grensgebied van de departementen Cote d’Or en Haute Marne. Dit gebied zal in 2012 de status van ‘Parc National’ krijgen. En terecht! Prachtige vergezichten over dunbevolkte dalen met meanderende beekjes worden afgewisseld met schaduwrijke bospaden door eeuwenoude loofbossen. De wegen en paden zijn nooit vlak en zelden recht. U loopt door een bijzonder verkeersarm gebied. Geen fijnstof, maar zuurstof!

De Formule:
Het parkoers van deze unieke marathon is niet uitgepijld of anderszins aangegeven. Trainer/Coach Rob Veer, één van de inwoners van Chaugey, fietst met u mee. Hij zal uw gids zijn en er op toezien dat u de route van 42km en 195m probleemloos kunt volgen. Tevens fungeert hij als uw persoonlijke mobiele verzorgingspost: bidons, gelletjes, kleding e.d. gaan mee in zijn rugzak.

De Datum:
Één van de unieke elementen van de Marathon van Chaugey is dat het een marathon op afspraak is. De marathon zal jaarlijks op een aantal momenten gelopen kunnen worden. Welke data hiervoor in aanmerking komen wordt in onderling overleg bepaald. In principe zal het op een zondag zijn, met de start om 09:00 uur.

Het Pakket:
U komt in de loop van zaterdagmiddag aan in Chaugey. U neemt uw intrek in het gastenverblijf. Zaterdagavond zorgt Rob Veer voor een koolhydraatrijke marathonmaaltijd. Er zal tijdens het eten genoeg te bepraten zijn! Op de dag van de marathon kunt u zo vroeg opstaan als u wilt. De spullen voor het ontbijt staan dan klaar in het gastenverblijf. Op de afgesproken tijd wandelt of dribbelt u naar de start (ongeveer 1500m).
De finish van de marathon is precies voor de deur van het kerkje van Chaugey. U kunt na afloop douchen en omkleden in het gastenverblijf, welke zich op 50m afstand van de finish bevindt. Vervolgens staat er wederom een heerlijke en voedzame herstelmaaltijd voor u klaar. Uiterlijk 17:00 uur dient u het gastenverblijf te verlaten.
Uw benen zijn dan waarschijnlijk nog leeg. Maar u zult niet met lege handen weggaan. U ontvangt een genummerde en ingelijste oorkonde met daarop uw naam en prestatie; en u krijgt een Bourgondisch smulpakket met smakelijke producten uit de regio. Uw prestatie zal vermeld worden op de website van de marathon.

De Prijs:
De kosten voor het totale pakket zoals hierboven omschreven, bedragen
€ 499,-. Dit is inclusief de begeleiding onderweg.

Voor wie:
Het parkoers is vanwege de vele heuvels niet geschikt voor onervaren lopers of debutanten op de marathon. Ervaren lopers dienen in de twee jaar voorafgaande aan hun deelname tenminste één marathon sneller dan 4h00 te hebben afgelegd. Hebt u interesse, vul dan het contactformulier op deze site in. Ik neem dan zo spoedig mogelijk contact met u op.

Organisatie: Rob Veer

Website: www.robveer.com

Opmerkingen:

• Chaugey ligt op nog geen 5 uur rijden van Maastricht.
• De Marathon van Chaugey kan met meerdere lopers tegelijk gelopen worden. Vanwege het unieke karakter van deze marathon moeten de lopers van start tot finish bij elkaar blijven. Informeer naar de mogelijkheden.
• Disclaimer: Deelname aan de Marathon van Chaugey gebeurt geheel op eigen risico.

verslag kinderdijkrun Alblasserdam

Zo sta je dan met ruim 25 graden aan de start van de kinderdijkrun.

Vooraf eerst een bakkie gedaan bij de bekendste h-loper  van Alblasserdam  en omstreken (Richard), zeker na zaterdag avond!

De start van de loop was pas om 19.00 uur en dat was mede de reden om hier ten tonele te verschijnen.

Een voorwaarde was ook dat het een officieel KNAU parcours moest zijn. Dit om eventueel de limiet van 37 min te halen om deel te mogen nemen aan de galarun in Voorhuizen over ruim 2 weken.

 

Iets over zeven vertrekken we met ongeveer 250 lopers voor de 6,10 km en halve marathon.

Ik zorg wel dat ik voor aan de start sta, maar zal hoe dan ook mijn eigen tempo lopen 3.40 - 3.41 min/km.

De begeleiding van de eerste lopers wordt gedaan door scooters, man, man wat een klere stank.

Nog geen km verder is het groepje van 5 man al een sliert. Een van de 21km lopers probeert in de eerste 1000 meter 2 keer de kopgroep te verlaten.

Geen slimme zet, want van mij zal hij geen last hebben als hij goed had gekeken naar het startnummer 321 met x ( x =10 km loper). Na een km al op kop (3:41,07 min/km).

 

Dat op kop liggen was niet de doelstelling vandaag. Ik had gehoopt me de eerste 2,5 km aan snelle halve marathon lopers te kunnen optrekken.

Helaas waren deze er niet. Na 2 km (3:37,03 min/km) verlaten we de bebouwde kom.  500 beter verder net over het 1e bruggetje splitsen de 6 en 10 km lopers zich.

Op de omgeving is niets aan te merken met de mooie vergezichten op de molens van kinderrijk.  Kijk bij de derde km (3:47 min/km) voor het eerst om en zie dat ik een behoorlijke voorsprong heb op de nummer 2.

Km 4-5 (3:45,67 - 3:44,36 min/km) is een lange weg/pad langs het water. Een enkele keer roep ik in het Japans konichiwa (goedendag), spreek uit als konniets jie wa.

Iedere keer als er een brug komt hoop ik dat we naar links gaan om de terug weg in te zetten. Tja, de kilometers beginnen behoorlijk te vreten aan D.Runner.

En met een doorkomst op de 5 met 18:35 kunnen we die 37 min wel schudden, iets wat ik bij de 3e eigenlijk al wist.

Korte vraag rijst op, te hard getraind deze week (2 x interval), een temperatuur die er niet om liegt. Maak me er verder niet druk om.

Ik zie in de verste verte de nummer 2 niet opdoemen en dat is een opsteker.

De 6e km (3:42,60 min/km) gaat richting de kom met nogmaals een kleine lus terug richting buitengebied rond de 7-8 km (3:43,81 - 3:47,41) om daarna alle bruggetjes, molens vaarwel te zeggen en definitief richting finish te gaan.

De laatste kilometers is het bikkelen, km 9 (3:53,74).  Met nog 1 km (3:52,08) door de woonwijk komt daar de finish in zicht.

Een eindsprint zit er niet meer in.

Na een doorkomst van 37:38 als eerste loper op de 10km snak ik na een koude douche.

Ik heb nog een tijd met de 2e loper staan te praten al wachtend op de binnenkomst van de eerste halve marathon lopers.

Ik wist dat Richard rond een tijd van 1:40 zou binnen komen op de halve als alles naar wens zou verlopen. Met een haas als Henk Lodders moest dat geen probleem zijn.

Ik ben Henk en Richard dan ook de laatste km gaan vergezellen naar de finish.

Tijdens het terug lopen werd ik herhaaldelijk herkend, u bent toch de nummer 1 op de 10km   .

Die Richard wist er zelfs nog een ferme eindsprint uit te halen, lees op zijn site meer.

 

Zie voor meer foto' mijn flickr album links.

1e plt Kinderdijkrun Alblasserdam

ALBLASSERDAM – De eerste Kinderdijk Run is zaterdagavond 26 juni door ruim 250 mensen gelopen. De hardloopwedstrijd is de vervanger van de Rabobankloop, omdat de organisatie hiervan het niet meer lukte voldoende vrijwilligers te vinden om te helpen bij de wedstrijd. De nieuwe organisator had gerekend op zo’n zevenhonderd deelnemers. Dat viel dus wat tegen. Desondanks vonden veel hardlopers het een mooie wedstrijd en een mooi parcours. De loop bestond dit jaar uit een halve marathon, een tien kilometerlange loop, een zes kilometer loop en wat wedstrijden voor de jeugd.

De eerste hardlopers van de halve marathon kwamen na ongeveer anderhalf uur binnen. De winnaars zijn geworden: 1. Arjan Korteland. (1.24 uur) 2. Gijs van den Hurk (1.26 uur) en 3. Erik Dees (1.29 uur). Bij de tien kilometer werd Koen Martens eerste (37,38), gevolgd door Marc van Hemert. Redmer Bartema werd derde. En bij de zeskilomterloop werd Bas Heiden eerste. Jan van Heteren tweede en Mandy Erkelens werd derde. tekst: Peter Stam.

Lees meer op Alblasserdamnieuws.nl

Foto's Brigitte:

 

 

Werken afzien en genieten

Nadat ik dinsdag in het hotel ben gearriveerd (net achter de duinen) aan de rand van Renesse, is het tijd om de boel te verkennen voor een pittige korte interval.

Bij de receptie gevraagd of er ergens een mooi pad langs de zee loopt, nee niet direct.

Tijdens de warming-up toch maar eens even de duin over en kijken hoe het er op het strand uit ziet.

Warempel op 200 meter voor me, vlak langs de zee, ligt een mooi strak zandbed op me te wachten.

Voorzichtig door het losse zand naar het gespreide bedje om te kijken of ik niet weg zak. Het voelt goed aan.

Met een enkele wandelaar, hond en visser is er ruimte genoeg om even flink los te gaan.

 

Training: 10 x 400 M 200 M dribbel richttijd (rt) 1.20

Laat ik hier kort over zijn, het was behoorlijk afzien. Tijden varieerden van 1.16,21 t/m 1.26,13 (gem 1.22).

Ze zeggen nog wel eens wie zaait zal oogsten, dat zal nog moeten blijken dan.

Bedenk me na het douchen dat het waanzin is om in het hotel te blijven. Ik besluit om al het eten mee te nemen naar het strand. Met een ondergaande zon is het genieten geblazen.

 

Woensdag een overnachting in Kortgene.

Helaas verkijk ik me op de afstand om in een klein uurtje in een rustig duurloop tempo naar de Zeelandbrug te lopen en weer terug.

Op een dikke 1,5 km na laat ik de brug voor wat hij is en keer ik terug via de haven van Kortgene naar het hotel.

Net als de avond ervoor heerlijk buiten zitten te eten, maar uitkijkend op de jachthaven van Kortgene.

Donderdag zetten we weer voet op eigen bodem.

I.v.m.. aankomend weekend? heb ik de training wat veranderd als de blessure dit toe laat.

Bovenstaande laat toe dat ik vandaag nog een keer besluit om een interval te doen.

6 x 800 M 200 dribbel (rt) 2.54

Na een lange periode weer richting de atletiekbaan van Nijmegen atletiek.

Door drukte op de baan (testloop van Cifla) begin ik later dan gepland. Dat wordt een stukje WK missen.

Ook nu moet er best aan getrokken worden maar loopt het soepeler dan dinsdag.

De snelste ging in 2.41,31 (door aanmoediging van Heleen Plaatzer, thanks) t/m 2.53,95 (gem 2.47).

P.S: Alle getallen zijn afkomstig van Garmin, niet exact ! 

 

Vandaag vrijdag rust. Morgenavond een 10 km recreanten wedstrijd tijdens de halve marathon van de kinderdijkrun in Alblasserdam.

Langzaam focussen

Met gisteren een halve marathon in de benen doen we het vandaag rustig aan of liever gezegd helemaal niks buiten wat huishoudelijke taken om.
Deze week geen lange trainingen, maar wel wat korte snelle.
Eens kijken hoe het de blessure vergaat.
Gaat dit ook naar wens dan wil ik een kansje gaan wagen om voor de vakantie nog eens officieel op de 10 km onder de 37 min te lopen.
Iets wat tot nu op 18 sec na nog niet is gelukt.
Dinsdag loop ik mijn interval langs de kust van Renesse i.v.m. 2 nachtjes overblijven in Zeeland. Wat kan werken toch vervelend zijn :-) Na de vakantie wil ik me langzaam gaan focussen op de marathon van Rotterdam 2011.
Buiten de 7^^loop (15 km) zal het accent komen te liggen op de halve marathons en de 30 km.
Gisteren mochten de Mizuno Wave Nirvana 5 voor het laatst hun dienst bewijzen als running schoen.
Na 1100 km zit hun tijd er op.
Ze mogen hun oude dag slijten als vrije tijds schoen.
Nadeel aan de schoen was de grote holle ruimte onder de hak.
Regelmatig heb ik een loop moeten onderbreken om er een dennenappel uit te halen.
In de winter liep de hak vol met sneeuw totdat je uiteindelijk met een klomp ijs onder je schoenen gedwongen werd het er met veel moeite uit te krijgen.

Misschien iets voor in de toekomst

Deze week mocht ik me weer eens wagen als de blessure het zou toelaten aan een snelle, korte interval (10 x 400M met 200M pauze rt 1.22).
De woensdag is niet echt mijn favoriete dag om te lopen, vanwege vaak de late aanvang van de training. Dit keer pas tegen 20:45 uur de deur uit.
Ik houd in m'n achterhoofd dat als ik niet had kunnen trainen ik ook niet tevreden zou zijn geweest. I.v.m. de late start een niet al te lange w-up. Loop de interval over een vrij vlak fietspad om zo een goed beeld te krijgen van de training.
In het bos is er door de hoogte verschillen nooit een goed beeld te krijgen van de verhouding tussen snelheid, duur ( 1e t/m 10e rondje) en bpm.
Met bijna 21 graden was het geen makkie om de taak te volbrengen. Of lag het aan de matige intensiteit van de trainingen van de laatste tijd? Wie zal het zeggen.
Bewust houd ik in garmin altijd de opgegeven tijd vrij strak met enkele sec naar boven en naar beneden.
Wat inhoudt, dat je verplicht wordt vrij strak te lopen anders wordt je beloont met garmins eigentijdse vuvuzela getrompetter.
Met een korte c-down sta ik na ruim 40 minuten weer thuis.
Vraag niet hoe, afgemat maar voldaan.
Onderstaande plaatje laat goed zien (bpm stijgt gestaag) dat ik het niet voor niets kreeg.
Geen enkel probleem als zich dat later in een mooie pr vertaald.

Het zal je trainingsmaatje maar zijn, misschien iets voor in de toekomst in plaats van een garmin om je pols.

interactie met de radioloog

Vandaag 2 keer naar de Maartenskliniek. In de ochtend voor een 2e echo en in de middag een bezoek aan de sportarts.
Net als vorige keer krijg ik niet echt een interactie met de radioloog.
Deze is druk bezig met foto's maken en het meten van de knobbel (vocht ophoping).
De enigste vraag is waar het door komt en of ik nog loop.

Tijdens de 2e helft van oranje zit ik bij de sportarts.
Was ik de vorige keer zo zeker van een spier scheur blijkt daar helemaal geen sprake van te zijn geweest.
Ze gooit het nog op een lopers knie die zich heeft verplaatst naar net boven de knie.
De foto's geven aan dat er verbetering is, de knobbel is een stuk kleiner.
Het vervelende van deze patiënt is dat hij geen totale rust neemt.
Wat betekent, dat de blessure langer de tijd nodig heeft om volledig te herstellen.
Voordeel volgens de arts is wel dat ik weer sneller in vorm zal zijn.
Het is nu goed naar me zelf luisteren tijdens de trainingen.
Een wedstrijd over een aantal weken had ze niet direct problemen mee. Mits ik bovenstaande in acht neem.
Sinds afgelopen week weer met een schema van Rob Veer aan het trainen, waar nodig iets korter/langer of in een hogere/lagere versnelling, alles op gevoel.

Illian liep al dagen met het idee een voetbal taart te maken, zie hier zijn creatie. De laatste tijd komt het er niet echt van om meerdere logjes te plaatsen.
Zit wel veel voor de pc maar meer om me te verdiepen in een andere camera.
Het zou na 7 jaar weer een spiegelreflex worden. De keuze is gevallen op een Nikon D90 met Nikon 18-200 mm lens.
Het is een oude hobby waar ik me weer meer in wil verdiepen.
Een jaar of 30 geleden had ik in het ouderlijke huis op zolder mijn eigen doka.

Vrouwen zijn zeer geschikt om lange afstanden te lopen

Tot een jaar of vijftien geleden was het lange afstandlopen een mannenwereldje. Hardlopen was niet alleen onesthetisch voor vrouwen, maar fysiek ook nog eens veel te zwaar voor 'het zwakke geslacht'. De feiten hebben die mannelijke wijsneuzen ondertussen flink te kijk gezet. Vrouwen blijken tot heel wat in staat op een uithoudingsnummer als het lange afstandlopen.

door Mattie de Vugt

De deelname van vrouwen aan hardloopwedstrijden en trimlopen is vandaag de dag een haast vanzelfsprekende zaak. Voordat het echter zover was, is hier heel wat aan vooraf gegaan. In de uitslagenlijst van de Marathon van New Vork van twintig jaar geleden treft men nog geen enkele vrouw aan.

Vandaag de dag zijn het er meer dan drieduizend !
Het deelnemen van vrouwen aan lange afstandwedstrijden is pas sinds de laatste jaren een geaccepteerd gebeuren.
Zo'n jaar of twintig geleden moest een vrouw nog in het geniep pogen om aan een 'mannen'marathon deel te nemen. De eerste geregistreerde geslaagde marathon poging dateert uit 1967. De vijftienjarige Maureen Wilton kwam toen, 'illegaal' deelnemend aan de mannenwedstrijd, tot een tijd van 3:15:22. Dat in die tijd de deelname van vrouwen aan loopwedstrijden niet geheel zonder risico was, leren we uit het verhaal van Kathy Switser.
Tijdens de Boston Marathon, waaraan zij, als man ingeschreven, deelnam, kon zij slechts ternauwernood met hulp van mede lopers een van de officials van het lijf houden. De man trachtte haar letterlijk met geweld van het parcours te slepen.
Het wereldrecord op de marathon is sinds die tijd met enorme grote sprongen verbeterd. In 1971 dook Beth Bonner (USA) voor het eerst onder de drie uur (2:55:22), in 1977 liep Christa Vahlensiek 2:34:47 en nauwelijks drie jaar later scoorde Grete Waitz al 2:25:41.
Wat er allemaal voor nodig is om tot een tijd van 2:21:06, het huidige wereldrecord (1991) , te komen, weet niet alleen Ingrid Kristiansen. Ook voor de auteur van dit artikel heeft deze tijd, tot tweemaal toe op de seconde nauwkeurig gelopen, lange tijd hardnekkig als persoonlijk record gegolden. Naar verwachting zullen ook de vrouwen binnen enkele jaren op de marathon onder 2 uur en 20 min. duiken.
Wanneer we op zoek gaan naar oorzaken van de verschillen in deelname en niveau binnen de loopsport tussen mannen en vrouwen, dan stuiten we al snel op twee terreinen :

• maatschappelijke oorzaken
• biologische oorzaken

Lees hier het hele verhaal.

The Three Peaks Fell Race

3 x Groesbeek

Woensdagavond begonnen met wat interval op advies van de fysio.
Het werden 5 versnellinkjes van 4 min met 5 min flink doorlopen.
De 4 min gingen ruim onder de 4 min/km.
Na 8 weken geen tempo werk meer te hebben verricht, was dit een hele kluif. Het intervallen in het bos en de temperatuur waren daar waarschijnlijk debet aan. Ik voelde de knie licht tijdens het versnellen.

Vrijdag middag 3x een piramide van 5 min Z1 10 min Z2 en 5 min Z3.
Ook dat ging zonder problemen.

Zaterdag vierde Brigitte alsnog haar 40e verjaardag (was jarig in maart) maar wilde graag een keer mooi weer. Ze werd op haar wenken bediend.
Tijdens een van de gesprekken gaat het ook over het lopen en al glunderend vertel ik over de Hardloop4daagse.
Als men hoort hoe lang en hoe vroeg ik soms ga lopen is het hek helemaal van de dam en kijkt men me aan met een blik van die is gestoord.

Vandaag (zondag) weer eens een lange duurloop proberen.
Ga om 7:30 de deur uit met als plan om twee keer Groesbeek aan te doen als de knie dit toelaat.
Geen verplichte training in garmin maar wel de bedoeling om er een lekkere duurloop van te maken zonder op de bpm of snelheid te letten.
Via Heumensoord, Malden, Molenhoek weer richting Malden zweefvliegveld.
Daar over het spoor richting Groesbeek. In Groesbeek terug naar z.v.veld om vervolgens via flink valsplat (Maldensebaan) weer richting Groesbeek Stekkenberg te gaan.

Klimmen:46 m steilste 300 m 5%   Voet: 35 m Top: 81 m
Gemiddelde helling: 3.4% Lengte: 1350 m vanuit: Biesseltsebaan

Bovenstaande gegevens en plaatje komen van de site heuvelsfietsen.nl
Een mooie site voor diegenen die graag willen weten in welke gebieden je in Nederland flink kunt klimmen te voet of met de fiets.

De terugweg ging vanzelf :-). Beneden via de Biesseltsebaan het bos na 2,5 km verlaten en de training beëindigd met een halve marathon op de teller. Vandaar al genietend met een stralend zonnetje de coolingdown ingezet richting huis. Info training: 21,200 km gem bpm 147 gem 4:38 min/km.

In de middag op de fiets met een omweg (i.v.m. terras bezoek) richting Groesbeek waar vandaag de Zwitserlootdakrun plaats vond.
Illian heeft helaas niet deel kunnen nemen aan de kidsrun omdat hij weer last heeft van het syndroom van Tietse.
De Zwitserlootdakrun heeft ook een gala run waar veel nationale en internationale toppers aan mee doen.

Ik kan spreken van een geslaagd weekend.

Verschil tussen sport beoefenen en kijken.

Met 35 km in de benen heb ik week 21 afgesloten.
Niet bijster veel. Maar als dit het herstel bevordert dan graag.
De euforie van 11 april is er met het loopje van zondag tot de laatste druppel uit geregend :-).
Zeik en dan ook zeik nat was ik weer thuis om 8:30.
Ik kwam dan ook niet meer dan twee gelijkgestemde tegen, watjessss !!!

Update blessure:

Vanmiddag bij de fysio mij gal gespuwd dat ik van plan was mijn schoenen, chip, horloge enz... de deur uit te gooien.
Niet vanwege de regen maar wel dat deze jongen weer tempo wil maken. Begin aardig het gevoel te krijgen de snelste slak al niet bij te kunnen houden.
Echt pijn doet (deed, na bezoek fysio) het allemaal niet meer tijdens het lopen. Het voelt alleen wat zeurderig aan na een tijdje lopen.
De verharding (ophoping van vocht en bloed) is er nog steeds, maar wordt minder.
Van Peter de fysio mag ik woensdag proberen wat korte versnellinkjes te doen van 1km.
Ik zal ook de komende weken de kilometer omvang laag houden met als het kan wat versnellen.

Weer verder met bovenste alinea:

Later in de ochtend als afsluiting van het voetbalseizoen met het hele voetbal team van Illian en een aantal ouders naar het stadion (Veltins-Arena) van Schalke04 (DE).
Een mega functioneel stadion met net als in Arnhem een grasmat die verplaatst kan worden en een dak wat open kan.
Over de arena: ruim 61.000 zitplaatsen. Gemiddeld gaan er 40.000 worstenbroodjes over de toonbank tijdens een wedstrijd en 50.000 liter bier.
De rondleiding bracht ons op plekken waar men normaal niet kan komen.
Zaterdag was er een bokswedstrijd die live werd uitgezonden.
Je staat versteld wat men hier allemaal voor heeft moeten doen.

I.v.m. veiligheid mochten we helaas niet op de vloer komen.

Het tv scherm midden boven is 6 bij 6 meter ! 

Wie wil dit niet. Plaats nemen op de plek van de keeper van schalke04 tevens keeper Duits nationale team.

Als afsluiting van de dag kon er natuurlijk voor de kids geen echte Duitse maaltijd ontbreken.

Dat er een verschil zit tussen een sport beoefenen en kijken blijkt wel uit de vele overvolle asbakken die er allemaal zo uitzagen.

Global atletics hardloop4daagse in beeld

Alle foto's van de hardloop4daagse staan hier en hier.

Vandaag (woensdag) de 2e wedstrijd van Illian in 3 dagen, de odlo global atletics kidsrun bij Nijmegen atletiek.
Illian liep de 1000 op de baan in 4:05,

Afgelopen maandag liep Illian bij de hardloop4daagse de 2 km kidsrun in 8:40.
De man met rode polo achter Illian heb ik gesproken in de bossen tijdens het foto's maken.
Hij was een trainer en liep zijn snelste marathon in 2:32 cat 40/45.

Kamperen, natuur en hardloopvierdaagse

Hoe een simpele vraag van snelle rijk (Rik) kan leiden tot een prachtig loop weekend.
Een mailtje naar de organisatie was voldoende om te horen, dat ook wij als losse loper welkom waren op de camping.
Een weekend waarin voor ons alle elementen naar voren kwamen; kamperen, natuur en hardlopen.
Een weekend waarin we veel gelachen, genoten en een beetje gelopen hebben met gelijk gestemden.
Opstaan en naar bed gaan in een sfeer die je een keer meegemaakt moet hebben als loper. Het is een weekend lang gratis endorfine snuiven.
Overal zie en ruik je het.
Het is hier bijna niet te omschrijven hoe mooi de routes zijn en hoe de organisatie tot in de puntjes is geregeld.

Brigitte liep zondag ochtend 8,4 km en ik zondag avond 18,9 km.
Ik liep samen met Pieter en Martine die het beiden na 10 km niet makkelijk meer hadden.
Niet vreemd met het vele klimmen en een stralend zonnetje.
Daar komt bij dat zij er al enkele etappes op hadden zitten net zoals de meeste andere lopers.
Ik liep zeer makkelijk zonder klachten. Gem 5:10 min/km gem bpm 146.
Wel was mij dit weekend twee keer gevraagd om haas werk te verrichten in de voorste linies. Ik heb ze beiden moeten teleurstellen. 
Maandag gaf Illian acte de presence tijdens de kidsrun.
Hij liep 2 km afgewisseld over de baan en door het bos.
Illian werd 6e algemeen klassement in 8 min en 40 sec.

Gedeelte van de foto's staat hier.

Echografie uitslag + droom voor iedere sporter

Zo sta ik dinsdag aan de balie voor aan afspraak bij de radioloog en zo ben ik er vandaag (vrijdag) al geweest.
Toen de dame achter de balie dinsdag zei dat het minimaal 1 a 2 weken ging duren, schroom ik niet om te vragen of er spoed op het formulier genoteerd kon worden.
Met dikke letters en arceerstift was er niet over heen te lezen.
Zo ligt er donderdag al een brief met oproep voor vandaag.

Dinsdag zei de sportarts, dat zodra ik de echo heb gehad ik me een dag later bij haar moest melden. Bel maar de secretaresse of doe het via de fysio.
Dat is nog eens adequaat handelen. Duidelijk een arts die de mens aan het bewegen wil houden.
Maar ja, vrijdag echo, zaterdag, zondag, maandag (Pinksteren), dat wordt niks direct handelen.
Zo sta ik vanmiddag aan de balie van radiologie en leg bovenstaande situatie uit. Antwoord: Misschien kunt u dinsdag pas terecht.
Nogmaals herhaal ik bovenstaande, oké, het begint te borrelen bij de dame. Ik zal het voor u wel proberen.
Ik ga zo zitten dat ik haar kan volgen in haar actieradius. Warempel ze pakt de telefoon en ik hoor mijn achternaam.
Nog geen 5 minuten later komt daar mijn goedlachse Belgische sportarts aanlopen.
15 minuten later lig ik bij de radioloog en samen met de sportarts wordt besloten om geen spuit te zetten in de spierscheur die zichtbaar is op de monitor.
Na afloop vraagt de radioloog of er foto's mogen worden gemaakt van mijn knieën. Als dit de wetenschap ten goede komt altijd.
Ik voel me in m'n nopjes, dinsdag komen en vrijdag weten waar je aan toe bent. Dit is een droom voor iedere amateur sporter.
Helaas is er ook geen ziektekosten verzekering die zich hier in profileert.
Ik ga me toch maar eens verdiepen welke partij zich 101 % inzet voor de sporter, Wilders? Partij voor de dieren?

Hoe verder:
Gewoon blijven trainen tot de pijngrens met een max van rond de 15 km, uiteraard geen wedstrijden.
Over vier weken opnieuw een echo.
Als de blessure achter de rug is krijg ik een krachtmeting om te kijken of er in de rechterheup de spieren minder ontwikkeld zijn.

Gezien een voetbaltoernooi van Illian dit weekend zullen we helaas pas zaterdag avond gaan kamperen.
De running outfit van de hele familie gaat mee.
De bedoeling is om in een mooie bosrijke omgeving ons tentje uit te gooien en de komende dagen wat loop kilometertjes te gaan maken met z'n drieën.

Bij deze wens ik iedereen thuis, in Parijs of Apeldoorn een heel mooi sportief weekend.

Bezoek sportarts

Vanmorgen een bezoek gebracht aan een van de sportartsen van de Maartenskliniek. Het was de triatlete Els van den Eede.
Els was al snel duidelijk in haar conclusie.
Er is nog steeds sprake van een lopersknie (Tractus Iliotibialis frictie syndroom).
Binnen twee weken krijg ik een oproep voor een echografie waarna zij zal bekijken of er alsnog een spuit in de knie gaat.
De reden van meerdere blessures aan de rechterkant is een slecht ontwikkelde rechter heupspier. Hier is dus werk aan de winkel.
Wedstrijden lopen is voorlopig uit den boze.
Of je loopt een wedstrijd en loopt hem niet als wedstrijd :-)
Lopen is verder geen probleem mits ik me niet boven de pijngrens begeef.

En voor nu oogjes toe en slaap maar lekker.

Zo goed als vlekkeloos

Vanmorgen lekker vroeg op stap. Voor de zekerheid gaan de dunne handschoenen mee.
Zo loop ik in wedstrijdbroekje half mei nog met handschoenen in het bos van Heumensoord.
Na een paar minuten realiseer ik me dat ik wel verrekte lekker loop.
Geen last van de knie.
Lukte het me na twee dagen achtereenvolgend gelopen te hebben donderdag niet om de kern van Groesbeek te halen (omgekeerd i.v.m. opkomende pijn) gaat dat vandaag met een omweg via Molenhoek zo goed als vlekkeloos. Dit doet me deugd.

Morgen, het begin van een nieuwe week maar eens inluiden met een Z-.
In totaal kan ik deze week afsluiten met bijna 58 km op de teller in een kleine 5 uur.
Als het herstel zo doorzet hoop ik 1e of 2e week van juni mijn rentree te maken in het wedstrijd gebeuren.
Aangezien er dit jaar geen 42,195 op de plank ligt kan ik me meer op het korte werk richten; 10, 15 en 21,195 km.
Voor het najaar geldt dat D.runner zo'n goed gevoel heeft overgehouden aan Rotterdam dat hij er alles aan wil doen om in het voorjaar van 2011 klaar te zijn voor 2:45 netto op de 42,195.

Dinsdag eerst maar eens afwachten wat de sportarts te melden heeft over de verdikking rechts net boven de knieschijf.

Onderstaand een paar foto's van de marikenloop.
Tussendoor nog even met een van de snelste koppels van Nederland gesproken (zie foto Ilonka).

Miranda Boonstra 2e

Ilonka

Lorna Kiplagat 1e

wat wil een mens nog meer

In de vorige log heb ik al verteld dat ik na overleg met de fysio na drie weken inactief te zijn geweest weer begonnen ben met lopen.
Liep ik de eerste week bijna 37 km gem min/km 5:14 zit ik deze week al weer op 37 km gem min/km 5:44 terwijl de week nog niet voorbij is.
Tot nu toe variëren de snelheden per training van 7 tot 4:40 min/km.
Je zou met bovenstaande gegevens kunnen concluderen dat er niets mis is. Maar toch 2 dagen achter elkaar een loopje is voor nu meer dan genoeg.
Bovenkant knie wordt er niet dikker van alleen wat gevoeliger.
Zaterdag een rustdag en dan zondag ochtend wederom vroeg uit de veren voordat in Nijmegen het spektakel losbarst tijdens de marikenloop.
Dit jaar staat bijna de hele Nederlandse top van snelle dames in Nijmegen aan de start.

Donderdag liep ik in de ochtend voordat we de jaarlijkse familiedag hadden. De familiedag was dit keer in de omgeving van Chaam.
Gezien het Brabantse karakter wat de dag had, ontvangst met brunch, bezoek aan een wijngaard met in de avond als afsluiting een barbecue was het een welkome afwisseling.

Jong geleerd oud gedaan.

Vandaag opnieuw lekker vroeg de hort op in korte broek.
Geen kip in het bos en dan vers groen opsnuiven wat wil een mens nog meer.
Reden van het vroege loopje was dat we een bezoek gingen brengen aan Blijdorp in Rotterdam.

Vanuit het hoogste punt uit de speeljungle had je een mooi uitzicht over de skyline van Rotterdam.

Blessure + sportarts

Zover is het voor mij nog niet dat ik onderstaande uitdaging zou durven aan te gaan :-)
Over de auto het is een pracht juweel, heb hem een keer in het echt mogen aanschouwen.

Het schrijven van blogjes is de laatste tijd wat minder, geen tijd, geen zin.
De grootste reden is dat er op loopgebied niet veel bijzonders valt te vertellen.
Wat heeft het voor zin om hier 3 a 4 keer in de week te vermelden dat het niet verloopt zoals ik het graag zou willen.
Er valt voldoende te vertellen maar dat zijn geen loop gerelateerde zaken.
Tipje van de sluier, ben uren bezig geweest om een nieuwe wifi printer draadloos in het netwerk te krijgen.
Heb al vele uurtjes op het w.w.w. bewandeld voor een nieuwe laptop, welk merk, hoe groot 16 of 17 inch met welke intel processor I3, I5 of I7.
Tja en als D.runner zich ergens in vast bijt dan gaat hij er ook voor met als gevolg dat hij nu nog met een blessure zit na bijna 5 weken na Rotterdam. Blessure update: Ik heb de afgelopen weken regelmatig de fysio bezocht wat resulteerde dat ik na 2 weken marathon weer behoorlijk pijn vrij kon lopen.
Met de nadruk op lopen want zodra de passen worden versneld of groter worden voelt het pijnlijk aan de buitenkant van de rechterknie net boven de knieschijf.
Na 3 weken besluit ik samen met de fysio om toch beetje bij beetje weer te gaan lopen. Soms heeft het verrassende uitwerkingen om de boel licht te forceren.
Vorige week 4 keer gelopen in tempo's van 7 tot 12 km/pu met een max van 60 minuten.
Dat er gelopen is kan ik voelen maar is niet zichtbaar verergerd.
Zichtbaar blijft wel dat er duidelijk verschil is in de linker en rechter buitenkant van de knie.
Voelbaar is er een verharding rechts.
Als het aan mij lag was na de finish in Rotterdam de spuit in de knie gegaan met 3 weken rust, maar goed wie ben ik.
Nu ook de fysio ziet dat er geen verdere verbetering in komt, is er een afspraak gemaakt bij de sportarts van het Maartenskliniek in Nijmegen.
De Sint Maartenskliniek is een ziekenhuis dat als enige in Nederland volledig gespecialiseerd is in houding en beweging.
Waar je terecht kunt voor behandeling van eenvoudige tot zeer complexe aandoeningen op het gebied van orthopedie, reumatologie  en revalidatiegeneeskunde.
Peter de fysio heeft kunnen regelen dat ik dinsdag aanstaande al terecht kan in plaats van de oproep in juli :-(
Nu maar hopen dat de Belgische triatlete en sportarts Els van den Eede mij snel weer op het hazenpad krijgt.

Kunst & vliegwerk

Eerst het vliegwerk.
Vanmorgen op de terugweg van school zie ik Sam (zit bij Illian op school) met een losse snelbinder half bungelend over de straat fietsen.
Ik twijfel of ik terug zal rijden terwijl ik de bocht door ga en nog opzij kijk naar Sam.
Maar dan een stevige claxon en zie ineens een klein blauw autootje voor me die net achteruit van een parkeerplaats komt.
Heftig in de remmen knijpend met waarschijnlijk iets meer links dan recht vlieg ik half over de kop.
De tijd was tekort om het gevoel van gewichteloosheid te ervaren.
Schade: wondje op de hand, flinke pijn aan de heup, schouder valt mee.
De fiets lijkt er met wat schaaf wonden redelijk vanaf te komen.

De kunst.
Nu ik door omstandigheden (niet lopen) helaas wat meer tijd heb, ben ik wat gaan knutselen met adobe photoshop.
Bij de fysio werd me afgelopen vrijdag nog gezegd dat ik maar eens wat langer moest genieten van mijn prestatie.
Van alle uitgelopen marathons heb ik een mooie foto hangen in de hal.
Maar na 4 vergrotingen is het wel welletjes en zal er een moeten wijken voor mijn 5e marathon, die van Rotterdam.
Een vijfde is toch iets speciaals, met wat plakken, knippen, en retoucheren kwam onderstaande creatie uit de bus rollen.
Het veranderen van de tijdklok was een technisch hoogstandje.

Update blessure:
Voor mijn gevoel zit er weinig tot geen schot in.
Bovenbeen knie is een fractie dikker dan links.
Fietsen mag, maar lijkt nadien de klacht iets te verergeren.
Ik houd het daarom maar bij korte stukjes.
Zelf heb ik het idee geopperd bij de fysio afgelopen vrijdag om een cortisonespuit‎ te laten zetten door een sportarts.
Ja, ik weet het, het is niet de juiste manier, w.w.w geeft nogal verschillende meningen over het verhelpen van dergelijke klachten met een injectie.
Oke, het is ook nog maar 2 weken geleden. Laten we deze week nog maar eens afwachten en kijken of weinig schot meer schot wordt.

Schreef ik hier van de week om zaterdag nacht te gaan kijken bij de start van de Batavierenrace, heb ik me toch behoorlijk vergist. Deze was vrijdag op zaterdag nacht. Rik (snellerijk) bedankt voor je telefoontje.
En op de vraag van een aantal die reageerden wat voor een plannen ik heb op de universiteit: Wat je in de benen hebt, hebt je niet in je hoofd :-)

Update: Kom net van de fysio. Omdat dribbelen geen klachten gaf, mag ik komend weekend langzaam het lopen gaan proberen te hervatten.

Suicide Bunnies and Friend

Na het bezoek aan de fysio van maandag kon ik, omdat Illian op school overbleef weer een stuk fietsen. Ik had het idee dat dat na de 35 km van zondag geen probleem was.
Ben bij het gemaal de Ooijpolder in gegaan.
De Ooijpolder (ook wel Ooypolder) ligt nabij Nijmegen in de gemeente Ubbergen in de Nederlandse provincie Gelderland. Een klein gedeelte, de Ooyse Schependom, ligt in de gemeente Nijmegen. Het is een belangrijk deel van natuurgebied de Gelderse poort. De polder is het gebied tussen rivier de Waal en de N325 met inbegrip van de heuvelrug de Ooijse Graaf bij Leuth-Erlecom. Aan de oostzijde is de polder begrensd door de Kapitteldijk en de Duffelt. De polder kent zowel een binnen- als buitendijks gebied. In de polder ligt ook het dorp Persingen. Dit wordt wel aangeduid als het kleinste dorp van Nederland en is gebouwd op een donk, een rivierduin.

Via de Millingerwaard ben ik bij Millingen de dijk af gegaan.
De Millingerwaard, een natuurgebied in het hart van de Gelderse Poort. Een aaneengesloten natuurgebied van dynamische natuur. Een gevarieerd natuurontwikkelingsgebied
De link: Millingerwaard en Gelderse poort zijn zeer de moeite waard om te bekijken.

Terug de wind in de rug richting Nijmegen.
De polder uit is het kiezen of rechtdoor dwars over de Nijmeegse heuvelrug of langzaam klimmend via een omweg langs het centrum.
Ik koos voor de 1e.
Om in Ubbergen de pittige klim van de oude holleweg makkelijk te beklimmen gaat de ketting op het kleinste tandwiel voor en achter op de grootste.
De helling begint in het centrum van Beek Ubbergen. Op het plein bij de kerken (2 stuks) ga je de Nieuwe Holleweg in.
Ongeveer 100 meter later ga je rechts de Oude Holleweg in.
Hier begint de klim pas echt. Meteen rond de 10 % en dat voor ongeveer 500 meter. Na ongeveer 200 meter krijg je een bocht naar links.
Daarna is het nog een stukje tot aan de top.
Door velen wordt deze helling gezien als moeilijkste helling van het heuvellandschap rond Nijmegen.
Peter Winnen en Leontien van Moorsel hebben deze helling vaak bedwongen tijdens hun trainingsronden.

Na ruim 30 km en een gem snelheid van 21 km/ph waren we weer thuis.
Dit is geen verslag van een gepassioneerd fietser hoor :-).
Afgelopen dinsdag had ik toch het gevoel dat 2 fietstochten toch iets teveel is geweest voor de knie.
Nu vandaag voelt het weer hetzelfde als maandag.

Of ik voldoende ben hersteld om 8 mei voor Running2000 tijdens de Eemeerloop 10,3 km de benen onder me lijf uit te lopen heb ik steeds meer twijfel.
Waar geen twijfel over bestaat is dat ik helaas niet kan deelnemen aan
de Batavierenrace 's werelds grootste estafetteloop met achteraf het grootste studentenfeest van de Benelux.
De race loopt van Nijmegen naar Enschede. Jaarlijks doen er meer dan 8000 studenten uit heel Nederland mee aan dit evenement. De 38e race zal plaatsvinden op 24 april 2010
Ik was gevraagd om in het team van Suicide Bunnies and Friends mee te lopen, dit team bestaat voor een deel uit een aantal zeer snelle bekende webloggers.
Zaterdag nacht exact 12 uur is de start vlakbij mij in de buurt.
De bedoeling is om er wel even te gaan kijken.